ประโยค ย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 171 / 520

ประโยค - วิถีทิฏฐิมรรคเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๕۵ ทั้งสองอย่างนั่น) มี ๔ อย่าง และ ๕ อย่าง โดยเน้นด้วยกำเนิดและคติ" แม่ความมืออย่างต่างๆ มืออย่างเดียวเป็นต้นแห่งองค์ที่เหลือมีสะ เป็นอาทิ ก็.phีทราบโดยนัย

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับวิถีทิฏฐิมรรคเปล่า เน้นต้นกำเนิดและคติที่เกี่ยวข้องกับองค์ต่างๆ ในธรรมะ โดยเฉพาะปฏิจสมุปบาทธรรม และความสัมพันธ์ระหว่างโลกะแก่คนเลว ในการแสดงความไม่ขาดตอนของวงล้อแห่งภาคมรรค พร้

ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล่า ๓ หน้าที่ ๒๕๖ ทุกเวานานกายต้องเอาแล้ว ยอมเศร้าโศกกล้ำกลืนภูมิคุ้มบอก รำให้ ถึงซึ่งความฝันเพื่อนใป" เป็นต้น และด้วยพระพุทธเจ้า ว่า "ความหมุนไปแห่งธรรมทั้งหลายมีสละเป็นต้นนั้น

บทความนี้พูดถึงความหมุนไปของธรรมและอวิชชาในพระพุทธศาสนา เน้นที่การทำความเข้าใจในความรู้และความไม่รู้ที่เชื่อมโยงกับหลักธรรม 12 ที่นำไปสู่การตรัสรู้ ศึกษาความหมายของอวิชชาและปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการ

ประโยค - วิถีธรรมประกอบ 3 ภาค คำตอน 1 - หน้าที่ 257 อธิปจ๋อจา (คือกลุ่มเหตุ) และปฏิวัติสมบูรณ์ (กลุ่มผล) นี้เรียกว่า อวิชชา ดังนี้ ในฐานะแหล่งนั้น ยกเว้นสังฆ์ (คือปัญญาและมรรคน) นี้เป็น โลกุตระเสีย อ

ในบทนี้มีการวิเคราะห์อวิชชา ว่าคือสิ่งที่ปิดบังลักษณะจริงและทำให้ไม่สามารถรู้แจ้งได้ อธิปจ๋อจาและปฏิวัติสมบูรณ์เป็นสองกลุ่มเหตุผลที่เกี่ยวข้อง การไม่รู้ในอธิปจ๋อจาและปฏิวัติสมบูรณ์ถือเป็นอวิชชาที่สำคั

ประโยค - วิถีมิจฉรมเปนง ต ตอน ๑ - หน้าที่ 258 ส่วนว่าจะโดยพิศดาร ในสงฆาราหลันี้ สงฆารัง ๓ ได้แก่ เจดนา ๒๕ คือ บุญญาธิสังฆได้แกเจดนา ๑๓ คือ เจดนาเป็น กามาวจรศก ๔ อันเป็นไปด้วยอำนาจกลัวมานศกเป็นต้น และ

ในหน้าที่ 258 ของบทความนี้ได้อธิบายเกี่ยวกับเจดนา 25 ภายใต้สงฆาราหลันี้ ซึ่งรวมถึงเจดนา 3 ประเภท ได้แก่ เจดนาเป็นกามาวจร, เจดนาเป็นรูปวาจร, และเจดนาเป็นอุกฺค. นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงความจงใจแสดงออกท

ประโยค - วิถีธรรมกรณเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑- หน้า 259 และอุทธิจิตนาไม่เป็นปัจจัยของวิญญาณฉันใด แม้อุทธิจิตนา ก็ไม่เป็นฉันนั้น เพราะเหตุนั้น ถึงอุทธิจิตนันต์ก็ต้องคัดออก ในความเป็นปัจจัยแห่งวิญญาณ แต่คนท

บทความนี้เจาะลึกถึงความหมายของอวิชชาและลักษณะต่างๆ ของวิญญาณ รวมถึงการที่อวิชชาเป็นปัจจัยสำคัญในการเกิดสังขารและความเข้าใจผิดในโอาณาสิ่งต่างๆ ของชีวิต โดยดึงเอาหลักธรรมมียอวิชชามาเป็นส่วนประกอบในการอธ

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปลภาค ๓ ตอนที่ ๒๖๐ สังขารทั้งหลายอันมีต้นหาเป็นเครื่องประดับ ซึ่งแม้เป็นเหตุแห่งทุกข์ โดยว่าเป็นเหตุแห่งสุขไป ก็คือสังขารทั้ง ๑ อย่างนั้น องค์นี้ เพราะไม่รู้ในนิรันดรในมรรค จึงเป

บทความนี้พูดถึงสังขารซึ่งเป็นเหตุแห่งความทุกข์และสุข โดยอธิบายถึงความสำคัญในคติธรรม การไม่รู้เรื่องนิรันดรในมรรค และการแสวงหาความดับทุกข์ในมุมมองต่างๆ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงอภิธานศัพท์และอรรถที่เกี

ประโยค - วิถีมุสลิมแปลก ภาค ๓ ตอนที่ ๒๖๒ ในบทว่าอิหราบี ข้าพเจ้าทั้งหลายขอพึ่งว่า "อิหราบีเป็น ปัจจัยแห่งสังคมทั้งหลาย" นี่ไว้ก่อน ด้วยข้ออันนี้ควรจะกล่าว (ต่อไป) คือ (ปัญหา) ว่า "อิหราบีเป็นปัจจัยแห่

บทความนี้อภิปรายถึงความสำคัญของอิหราบีในฐานะที่เป็นปัจจัยของสังคมและวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆ ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ รวมถึงความหมายและความสำคัญในเชิงปรัชญา ซึ่งประกอบด้วยปัจจัยหลายอย่างที่มีผลต่อสังค

ประโยค - วิทยาธรรมภาค ๓ ตอนที่ 263 เป็นปัจจัยโดยความเป็นเหตุ นั้น แม้ในอุทธศมอืนมีอารมณ์เป็นปัจจัย เป็นต้น กษัตริย์เดียวกันนี้ [แก้ศัพท์เหตุ] ในบท “เหตุปัจจัย” นั้น คำว่า “เหตุ” เป็นคำเรียกว vervolgen

บทความนี้สำรวจความหมายของคำว่า 'เหตุ' และ 'ปัจจัย' ในแง่มุมที่แตกต่างกัน ทั้งในทางวิทยาศาสตร์และทางพระศาสนา คำว่า 'เหตุ' ใช้กล่าวถึงสิ่งที่ทำให้เกิดผล และ 'ปัจจัย' เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อผลลัพธ์ โดยกา

ประโยค - วิญญาณกรรมเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๖๔ ความว่า ไม่ปฏิเสธธรรม (ที่เป็นเหตุ) นั่นเป็นไป เหตุ ฯ ธรรม (ที่เป็นเหตุ) นั่นจึงชื่อว่าปัจจัย มีคำอธิบายว่า อันธรรม (ที่เป็นผล) ใด อายี่ คือไม่ปฏิเสธซึ่งธรรม

เนื้อหาได้อธิบายถึงการไม่ปฏิเสธธรรมที่เป็นเหตุ ว่าธรรมใดที่เกิดขึ้นสามารถเรียกได้ว่าปัจจัยแห่งธรรมที่เป็นผล พร้อมทั้งเข้าใจว่าปัจจัยที่อุดหนุนมีการเชื่อมโยงกับเหตุและผลในทางธรรม รวมถึงความหมายของปัจจั

ประโยค - วิชชาธรรมกวนเปล่า กาต ตอน ๓ หน้าที่ 265 แต่ก็มีใช้ไม่เป็นปัจจัย สมพระล่าว่า "เหตุ เป็นปัจจัยโดยเป็นเหตุ-ปัจจัย แห่งธรรมทั้งหลายที่สัมปุญกันเหตุ และแห่งรูปทั้งหลายที่มิ เหตุนี้เป็นสมุจฐาน" ดั

ในบทนี้กล่าวถึงการพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและปัจจัยที่ส่งผลต่อธรรมทั้งหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของอุปกูลและความเป็นกุศล การอ้างอิงจากพระบาลีได้ถูกนำมาพิจารณาถึงการเกิดขึ้นและการเจริญเติบโตข

ประโยค - วิทยาธรรมภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๖๖ ไม่ผิดอะไรเลย แท้จริง ธรรมทั้งหลายที่ได้เหตุปัจจัยแล้ว ยอมเป็นธรรมมันตั้งลงด้วยดี ดังนั้น ไม่ทั่งหลายที่มีขอของงามแล้วก็ตั้งอยู่ได้ด้วยดีนั่น (ส่วน) อนุธรรมท

บทความนี้เน้นการวิเคราะห์ธรรมที่ตั้งมั่นด้วยเหตุปัจจัยในมิติของศาสนาพุทธ โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของอารมณ์ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดและการตั้งอยู่ของธรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวันของเรา คำกล่าวที่ว่า "ธรรมทั

ประโยค - วิถีธรรมเราปท. ภาค ๑ ตอนที่ 267 แห่งจิตเจตสิกทั้งหลายทั้งปวง บัณฑิตพึงรำลึกว่า ชื่อว่าอารมมนปัจจัย [แก่อธิปิติปัจจัย] ธรรมผู้อดหนุนโดยความเป็นใหญ่ ชื่อว่าอธิปิจฉัย อธิปิติ-ปัจจัยนั้นมี ๒ อย่า

ในบทนี้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับอารมมนปัจจัยและอธิปิติปัจจัยที่ส่งผลต่อจิตเจตสิก โดยอธิบายว่ามีองค์ประกอบอย่างไร และความสำคัญของฉันทะ วิริยะ จิตตะและวิงสาเป็นอธิปปัจจัยในการพัฒนาธรรมด้านจิตใจที่มีความสำคัญใ

ประโยค - วิชาธรรมอธิบาย ตอน ๑ หน้า 268 อนันตปัจจัย ธรรมผู้อุดหนุน โดยความเป็นธรรมใกล้ที่สุดชื่อ สมันตปัจจัย ก็เลยอาจรย์ทั้งหลายอธิบายปัจจัยคู่นี้ไว้มากประการ แต่ความ (ต่อไป) นี้ เป็นเหตุในปัจจูนี้ ก็

บทเรียนนี้นำเสนอการวิเคราะห์อนันตปัจจัยและสมันตปัจจัยในศาสตร์ของธรรม อภิปรายถึงความสัมพันธ์ระหว่างจิตและธรรม โดยมุ่งเน้นว่าสิ่งเหล่านี้ย่อมกำหนดลำดับและการเกิดขึ้นของจิตและธรรม โดยทั้งสองคำนี้มีความหม

ประโยค- วิถีธรรมประกอบ 3 ตอน 1 หน้า 269 ชื่อว่ามันตราปัจจัย เพราะความเป็นธรรมไม่มีระหว่ากันโดยกล่าว คือไม่มีภาคั้น ?) ดังนั้นใด ในดนับผิดจากบาลว่า "เมื่อพระโยคาวจรออกจากบิรณ ในสัญญาณสัญญาณบุคคลอ่อนเป

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงความเป็นธรรมที่ไม่มีระหว่างกัน รวมถึงความหมายของสมันตรปัจจัยแห่งผลสมันตร โดยอธิบายว่าธรรมทั้งหลายไม่สามารถเกิดขึ้นได้เพราะความเป็นธรรมที่ไม่มีปัจจัยซึ่งกันและกัน เป็นการเน้นถึงการศ

ประโยค - วิชาธรรมะบันปลุก ภาค 3 ตอนที่ 270 ระหว่างแห่งธรรมเหล่นั้นไม่มี เหตุนี้ ธรรมเหล่านั้นจึงชื่อ อนันตะ (ไม่มีมีระหว่าง) ธรรมเหล่านั้น ชื่อว่าอนันตระอย่างดี เพราะไม่มีหยุดจะจัด เหตุนี้ ธรรมเหล่

บทเรียนในภาคนี้เน้นเรื่องธรรมในแง่ของสหชาติปัญจัยซึ่งเกิดขึ้นอย่างไม่มีระหว่าง การศึกษาเรื่องธรรมเหล่านี้ช่วยให้เข้าใจถึงอำนาจของธรรมชาติและการเกิดขึ้นที่แสดงว่าธรรมจะแยกย่อยตามประเภทที่จะมีประโยชน์ใน

ประโยค - วิภัชธรรมหรือปลก ดูด ค ตอนที่ 271 ปัจจัยโดยเป็นสหประชาปัจจัซึ่งกันและกัน จิตและเจตสิกธรรมทั้งหลาย เป็นปัจจัยโดยเป็นสหประชาปัจจัซึ่งมีองค์ประกอบ หลาย ธรรมรูปทั้งหลาย เป็นปัจจัยโดยเป็นสหประชาปั

บทนี้พูดถึงวิภัชธรรมและบทบาทของจิตและเจตสิกธรรมที่มีความสัมพันธ์และเชื่อมโยงกันอย่างลึกซึ้ง โดยกล่าวถึงอัญญญปัจจัซและนิสสัปัจจัซ ว่ามีการสนับสนุนกันในการทำงานร่วมกัน และอธิบายถึงการเข้าใจในธรรมที่ไม่จ

ประโยค - วิถีธรรมาธรรมเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๒๗๓ แรง) เพราะเหตุนี้น่าธรรมผู้อุปหนุนโดยความเป็นเหตุมีลำดับ ลึง ทราบว่าผู้อุปหนุนสิปัจ อุปนิสัยปัจจัยจึงเป็น ๓ อย่าง คือ อารมณ์ปัจจัย สนิทปัจจัย อุปนิสัยปัจจัย

เนื้อหาทั้งหมดพูดถึงอุปนิสัยปัจจัยที่แบ่งออกเป็น ๓ ประเภท ได้แก่ อารมณ์ปัจจัย สนิทปัจจัย และอุปนิสัยปัจจัย โดยเน้นที่อารมณ์ความรู้ความเข้าใจที่เป็นหลักสำคัญในกระบวนการเป็นผู้อยู่ร่วมทางธรรม และการสร้า

ประโยค - วิจารณ์ธรรมเปล่า ๆ คาด คาถา ๑ ในอารมณ์นั้น จิตและเจตสกทั้งหมดทำอารมณ์ใดให้เป็น ที่หนักเกิดขึ้น อารมณ์นั้น โดยนิยมกันเป็นอารมณ์มีกำลังในบรรยา อารมณ์แหล่านั้น ด้วยประการดังกล่าวมา ความต่างกันแห

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการวิเคราะห์อารมณ์และความแตกต่างของอารมณ์ที่เกิดจากจิตและเจตสิก โดยเน้นที่อารมณ์ที่เป็นเหตุให้เกิดความหนักและอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับกุศล ความแตกต่างของอารมณ์เหล่านี้ถือเป็นปัจจัยที่

ประโยค- วิถีธรรมรรเปล่า กาล ที่ ตอน ๑ หน้า ที่ 275 ที่ควรแก่คำดับของตน ๆ ให้เป็นไป (ส่วน) ความเป็นอนัฐรูปนิสัย พึงทราบโดยความที่ถอดคงก่อนเป็นเหตุมีคำลำ้กัน ในอั้นจิตคงหลังให้ เกิดขึ้น เพราะอันความเ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับอนุตรนิสัยและปฏุปนิสัยในสัญญาแห่งจิต โดยอธิบายถึงความสำคัญของธรรมที่ทำให้เกิดจิตที่สามารถดับทุกข์ได้ การวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างธรรมทั้งสองนี้ทำให้เข้าใจได

ประโยค- วิกิทัศน์รปเปิลลัด ค ตอน ๑ หน้าที่ 276 วิบาสนให้เกิดขึ้น ย่อมยังงบรรลุให้เกิดขึ้น ย่อมยังอญญาให้เกิดขึ้น ย่อมยังสมบัตให้เกิดขึ้น อาศัยยังงิึ่งสิค--ซึ่งสุด--ซึ่งจาก--ซึ่ง ปัญญาแล้ว ย่อมให้ทาน

เนื้อหาเกี่ยวกับการสัมมนาเกี่ยวกับวิบาสนา ที่ชี้ให้เห็นถึงปัจจัยการเกิดขึ้นของธรรมต่างๆ โดยเน้นการศึกษาและเสริมสร้างศรัทธาและปัญญา ผ่านการเรียนรู้จากธรรมทั้งหลาย เช่น ศรัทธา ศิล สุตะ จากะ และปัญญา ซึ่